Σάββατο, 10 Αυγούστου 2013

Άρθρο

Διεύθυνση Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού:
''Η Υπηρεσία του Π.Σ. με σημαντική κοινωνική προσφορά''.
Του Ανδριανού Γκουρμπάτση, Αντιστράτηγου Π.Σ,ε.α, νομικού.

Όταν το έτος 2000, με αφορμή μεγάλες καταστροφικές πυρκαγιές που ξέσπασαν στη χώρα τα προηγούμενα διαστήματα, από τη θέση του προϊσταμένου του Νομικού Τμήματος του Αρχηγείου Π.Σ οραματίστηκα τη σύσταση και λειτουργία, στους κόλπους του Πυροσβεστικού Σώματος, μιας ειδικής Υπηρεσίας που θα λειτουργούσε σε κεντρικό επίπεδο, ως Προϊσταμένη Υπηρεσία του

διωκτικού μηχανισμού του Π.Σ, με εδαφική αρμοδιότητα σε όλο τον Ελλαδικό χώρο και αποστολή την προστασία της δημόσιας ασφάλειας από τα εγκλήματα εμπρησμού, κατά τα πρότυπα των αντίστοιχων Αμερικάνικων Διωκτικών Υπηρεσιών αλλά και της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας (Δ.Α.Ε.Ε.Β.) της Αστυνομίας, ήμουν πεπεισμένος και για την αποτελεσματικότητα της αλλά και την προσφορά της στο κοινωνικό σύνολο και γενικά στη χώρα, αναφορικά με την πάταξη της εγκληματικότητας των εμπρησμών. Έτσι είχα την τύχη και εισηγήθηκα στην Ηγεσία, τη σύσταση της ''Διεύθυνση Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού'' (Δ.Α.Ε.Ε.) και παρόλο που η τότε φυσική Ηγεσία στάθηκε εμπόδιο, αντίθετα η πολιτική Ηγεσία (τότε Υπουργός Δημόσιας Τάξης ο κ.Μ. Χρυσοχοίδης) ήταν ένθερμος υποστηρικτής και όχι μόνον, προς τιμή του, στάθηκε αρωγός σε αυτήν την προσπάθεια μου σε όλα τα θέματα και όσο διάστημα ήταν Υπουργός, όπως σχεδιασμού, οργάνωσης και εκπαίδευσης. Επίσης με εντολή της φυσικής Ηγεσίας συνέταξα το νομικό πλαίσιο λειτουργίας της και συγκεκριμένα το Π.Δ 3/2000 και υπηρέτησα στα πρώτα χρόνια λειτουργίας της, ως Διευθυντής της. Πράγματι από τις πρώτες ημέρες λειτουργίας μέχρι και σήμερα, όπως αποδεικνύουν σχεδόν καθημερινά τα στατιστικά στοιχεία της Δ.Α.Ε.Ε, αποτέλεσε και αποτελεί την Υπηρεσία ''κόσμημα'' του Σώματος, χωρίς φυσικά να σημαίνει αυτό ότι δεν υπάρχουν κι άλλες Υπηρεσίες που συμβάλλουν σε προσφορά στο κοινωνικό σύνολο. Έχει στο ενεργητικό της διαχρονικά μεγάλες επιτυχίες και σοβαρές υποθέσεις εξιχνίασης εγκλημάτων εμπρησμού και οργανωμένων οικονομικών και άλλων συμφερόντων (οργανωμένα εγκλήματα εμπρησμού), που έχουν προβληθεί από τα Μ.Μ.Ε. Και όλα αυτά παρόλο που έχει μείνει στα αρχικά επίπεδα λειτουργίας της. Πιο συγκεκριμένα: α) Ήταν και είναι υποστελεχωμένη μέχρι σήμερα, αρχικά, με οκτώ (8) ανακριτικούς υπαλλήλους, και σήμερα (15), για δράση και αποστολές σε όλη την Ελλάδα, όμως το φιλότιμο του προσωπικού, οι υπερ-προσπάθειες και η υπερ-εργασία τους, επί 24ώρου βάσης και κάθε μέρα του έτους, αποφέρουν σημαντικά αποτελέσματα και καρπούς, χωρίς καμιά ηθική ανταμοιβή από την Ηγεσία, όπως συμβαίνει με το προσωπικό άλλων μάχιμων υπηρεσιών,  β) Διαθέτει ελλειπή και σχεδόν ανύπαρκτη υλικοτεχνική υποδομή,  εξοπλισμό και πενιχρά μέσα καθώς και ελάχιστα οχήματα.  Δυστυχώς μέχρι σήμερα όχι μόνο δεν έγιναν από προηγούμενες Ηγεσίες προσπάθειες αναδιοργάνωσης και εκσυγχρονισμού της, αλλά υπήρξαν και Ηγεσίες που επιχείρησαν να την καταργήσουν. Τούτο γιατί δεν έχουν αντιληφθεί την ανυπολόγιστης οικονομικής αξίας - και όχι μόνον - προσφορά στην κοινωνία και το κράτος. Μάλιστα υπήρχαν περίοδοι που η Ηγεσία την θεωρούσε, ως παροπλισμένη Υπηρεσία και μετέθετε σε αυτήν Αξιωματικούς, που δεν ήταν ''αρεστοί'' ή ανήκαν σε διαφορετική πολιτική παράταξη. Αγνοούσε και παραγνώριζε, ότι ''σύγχρονος και αποτελεσματικός διωκτικός μηχανισμός, σημαίνει λίγες πυρκαγιές και καταστροφές και ελάχιστοι εμπρηστές''. Ωστόσο πρέπει να γίνουν ακόμη πολλά βήματα σε επίπεδο λειτουργίας της. Είναι μια ειδική Υπηρεσία, με ειδική αποστολή και αρμοδιότητες και επιβάλλεται να λειτουργεί εντελώς με άλλους ρυθμούς και ειδικό καθεστώς και όχι όπως συμβαίνει με το νοσηρό κλίμα που επικρατούσε και επικρατεί σήμερα στη λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης όπου κυριαρχεί στο προσωπικό της η δημοσιουπαλληλική νοοτροπία. Επιπρόσθετα επιβάλλεται άμεσα από την σημερινή Ηγεσία, η οποία προς τιμή της, βλέπει πολύ θετικά τη λειτουργία και προσφορά της στο κοινωνικό σύνολο και κάνει απτές προσπάθειες, η αναδιοργάνωση και εκσυγχρονισμός της στα πρότυπα αντίστοιχων διωκτικών μηχανισμών προηγμένων χωρών. Τα αποτελέσματα δεν θα αργήσουν να είναι ορατά, όταν πραγματοποιηθούν αυτά. Είναι ο μοναδικός τρόπος για την μείωση του αριθμού των πυρκαγιών, όλων των ειδών (αστικών, δασικών, αγροτικών), και την πρόληψη  και τη καταστολή της σχετικής εγκληματικότητας. Είναι ευκαιρία να αλλάξει το δόγμα του μηχανισμού δασοπυρόσβεσης, που από το 1998 μέχρι σήμερα η εκάστοτε Ηγεσία ρίχνει όλο το βάρος στην καταστολή και όχι στην πρόληψη των πυρκαγιών, όπως θα έπρεπε ''κάλλιο το προλαμβάνειν από το θεραπεύειν''.